Drechslerosporium cornellii — nowy rodzaj
Izolat z rozkładających się resztek roślinnych wyrzuca konidia w niezwykły sposób i tworzy palczaste chlamydospory.
Karta taksonomiczna
Drechslerosporium cornellii
B. Huang & Y. Nie, 2026
- Publikacja
- Drechslerosporium cornellii gen. et sp. nov. within the Basidiobolaceae
- Siedlisko
- Rozkładające się szczątki roślinne w Muriel B. Mundy Wildflower Garden, Ithaca; kultura ARSEF 7942.
- Etymologia
- Nazwa honoruje Ezrę Cornella, założyciela Cornell University.
- Status ochrony
- Nieoceniony — znany z materiału wykorzystanego w opisie z 2026 r.
Co właściwie odkryto
Drechslerosporium cornellii opisano jednocześnie jako nowy gatunek i typ nowego rodzaju w rodzinie Basidiobolaceae. Izolat ARSEF 7942 uzyskano 15 listopada 2005 roku z rozkładających się szczątków roślinnych w ogrodzie Muriel B. Mundy Wildflower Garden na terenie Cornell Plantations w Ithace. Materiał przechowuje kolekcja kultur grzybów entomopatogenicznych USDA-ARS. Kolonie rosną wolno w temperaturze 25°C. Najbardziej charakterystyczne cechy dotyczą rozmnażania bezpłciowego. Konidiofor kończy się nabrzmieniem, które uczestniczy w gwałtownym wyrzucie konidium. Po oddzieleniu na zarodniku pozostaje wyraźny błoniasty fragment aparatu. W niekorzystnych warunkach konidia mogą bezpośrednio tworzyć palczaste chlamydospory. Tego połączenia cech nie notowano u najbliższych znanych rodzajów. Analiza sekwencji ITS, 28S i RPB2 umieściła izolat jako odrębną linię siostrzaną wobec Basidiobolus. Morfologia i filogeneza wspólnie uzasadniły ustanowienie rodzaju Drechslerosporium. Autorstwo zarówno rodzaju, jak i gatunku brzmi B. Huang & Y. Nie. Nazwę gatunku zarejestrowano w MycoBank pod numerem MB 862733, a epitet upamiętnia Ezrę Cornella, założyciela Cornell University. Rycina publikacji pokazuje struktury w skali dziesięciu mikrometrów. Nie jest fotografią owocnika do znalezienia na spacerze, ponieważ organizm poznano z mikroskopijnej hodowli. „Leśna ściółka” opisuje źródło izolacji, a nie jeszcze pełną niszę. Nie wiadomo, jak szeroko gatunek występuje ani z jakimi organizmami oddziałuje w naturze. Odkrycie po ponad dwudziestu latach od pobrania próbki przypomina o wartości kolekcji kultur. Nowe pytania, sekwencje i porównania mogą wydobyć takson z dawnego izolatu. Ocena zagrożenia jest niemożliwa bez danych terenowych; profil dotyczy formalnego opisu i cech diagnostycznych, nie potencjalnego zastosowania. Nowy rodzaj jest hipotezą podlegającą testowaniu, a nie nagrodą za niezwykły wygląd. Musi dać się odróżnić od krewnych spójnym zestawem cech i pozycją w analizie. Dodatkowe izolaty są szczególnie ważne, bo obecny opis biologii opiera się na jednym szczepie. Powtórne pobory w Ithace oraz przegląd innych kolekcji mogą ujawnić szerszy zasięg, zmienność struktur i wcześniejsze okazy ukryte pod nazwami Basidiobolus lub jako niezidentyfikowane kultury. Każdy taki materiał powinien zostać zachowany w dostępnej kolekcji referencyjnej.
Powiązane wpisy
Opracowanie własne MykoRadar na podstawie wskazanego źródła. Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji z ekspertem.