Arthur Henry Reginald Buller

Arthur Henry Reginald Buller potrafił zamienić chwilę niemal niewidoczną dla oka w problem eksperymentalny. Interesowało go, jak grzyb uwalnia zarodniki, jak daleko mogą się przemieścić i jakie cechy owocnika pomagają im wydostać się spomiędzy blaszek albo z rurek. Urodzony w 1874 roku w Anglii botanik kształcił się w Birmingham, Lipsku i Monachium. W 1904 roku został pierwszym profesorem botaniki i geologii na University of Manitoba w Winnipeg. Najważniejszą część jego dorobku stanowi wielotomowe „Researches on Fungi”. Buller projektował proste, pomysłowe doświadczenia z wilgotnością, światłem i położeniem owocnika, a następnie mierzył efekt. Wykazał, że u wielu podstawczaków zarodnik odrywa się od podstawki dzięki gwałtownemu przesunięciu środka masy, gdy kropla płynu łączy się z warstwą wody na powierzchni. Mechanizm nosi dziś nazwę kropli Bullera, choć współczesne nagrania i modele fizyczne opisują go dokładniej niż badacz mógł to zrobić na początku XX wieku. Równie ważne było pytanie, co dzieje się po wyrzucie. Zarodnik musi opuścić powierzchnię hymenium, ale nie powinien uderzyć w sąsiednią blaszkę. Minimalny impuls wystarcza do pokonania tej odległości, a potem zarodnik opada i zostaje przejęty przez powietrze. Buller analizował też rytm uwalniania oraz wpływ kształtu owocnika. Dzięki temu budowa kapelusza przestała być tylko cechą do oznaczania gatunku — stała się funkcjonalną maszyną rozsiewającą. Archiwum University of Manitoba dokumentuje jego badania, korespondencję i rolę w organizowaniu nauki na młodym uniwersytecie. Pracował także nad rdzami zbóż, ważnymi dla rolnictwa kanadyjskich prerii. Łączył więc mechanikę mikroskopijnych struktur z problemami gospodarczymi, a opis publikował wraz z rysunkami i fotografiami pozwalającymi innym kontrolować wnioski. Nie wszystkie interpretacje Bullera przetrwały bez zmian. Jego wartość polega jednak na tym, że postawił mierzalne pytania o ruch, czas i warunki środowiska. Dzisiejsze szybkie kamery pokazują szczegóły wyrzutu zarodnika, ale wykonują tę samą pracę poznawczą: odsłaniają fizykę ukrytą w pozornie nieruchomym owocniku.