110 biliardów km strzępek AMF w wierzchniej glebie

Badanie opublikowane w „Science” w czerwcu 2026 roku oszacowało łączną długość żywych strzępek grzybów mikoryzy arbuskularnej w wierzchnich 15 centymetrach globalnych gleb na 1,10 × 10¹⁷ kilometrów. Odchylenie standardowe modelu wynosi 0,13 × 10¹⁷ km. Po polsku to około 110 biliardów kilometrów, lecz zapis naukowy lepiej przypomina, że mamy do czynienia z ekstrapolacją, a nie rozwiniętą i zmierzoną nicią.

Zespół zebrał dane z 322 badań i ponad 16 tysięcy rdzeni glebowych z dziewięciu biomów. Pomiary gęstości strzępek połączono z warunkami środowiskowymi i modelami uczenia maszynowego, aby przewidzieć wartości w miejscach bez próbek. Osobno oszacowano biomasę. Metoda pozwala przejść od wielu lokalnych pomiarów do mapy światowej, ale wynik zależy od reprezentatywności próbek i od tego, jak dobrze zmienne przestrzenne opisują podziemne środowisko.

Liczba dotyczy grupy AMF, a nie wszystkich grzybów i nie jednej połączonej „sieci oplatającej planetę”. Strzępki należą do ogromnej liczby organizmów i lokalnych układów związanych z korzeniami. Model obejmuje określoną warstwę gleby; nie opisuje całej głębokości ani strzępek ektomikoryzowych. Porównania z odległościami kosmicznymi mogą działać jako ilustracja skali, lecz nie zastępują tych granic.

Wartość ma zastosowanie jako punkt odniesienia dla monitoringu. Autorzy pokazali rozmieszczenie biomasy i gęstości, dzięki czemu można pytać, które siedliska przechowują wyjątkowo dużo grzybni i gdzie zmiana użytkowania ziemi może ją ograniczać. Kolejne pomiary powinny aktualizować mapę, a nie potwierdzać jedną efektowną liczbę.

Co weszło do modelu

Globalny model wykorzystał 322 badania, ponad 16 tys. rdzeni glebowych, dziewięć biomów i pomiary ponad 300 tys. strzępek. Wynik dla żywych strzępek grzybów arbuskularnych w górnych 15 cm gleby to 1,10 × 10¹⁷ km z odchyleniem standardowym 0,13 × 10¹⁷ km. Odpowiadająca temu biomasa została oszacowana na około 300 ± 60 mln ton.

Te wielkości nie są rezultatem rozwinięcia i zmierzenia globalnej nici. Model przenosi lokalne pomiary na obszary o podobnych warunkach. Nie obejmuje głębszej gleby ani wszystkich typów grzybni, a odchylenie standardowe należy pokazywać razem z wartością środkową.