Łuskwiak ognisty
Pholiota flammans (Batsch) P.Kumm.
Synonimy: Agaricus flammans, Dryophila flammans, Hypodendrum flammans, Pholiota flammuloides
- Obserwacje
- 53
- Rodzaj
- Pholiota
- Ostatnia obs.
- 7.09.2026
- Tryb życia
- Pathotroph-Saprotroph · Agaricoid
Łuskwiak ognisty – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych.
Siedlisko: Rośnie w różnego typu lasach i parkach, na pniach, pniakach drzew iglastych, zwłaszcza sosny i świerka.
Źródło opisu: Wikipedia · CC BY-SA 4.0
fot. Paffka · CC BY-SA 3.0
Kiedy notowany
Wg naszych obserwacji: sierpień–październik (szczyt: sierpień). Na podstawie 53 obserwacji — to rozkład notowań, nie zalecenie co do terminu zbioru.
Najwyższa wartość: sie · 26 (obserwacje).
Wyróżniony miesiąc ma najwięcej obserwacji. Wszystkie sezony razem.
Zobacz dane wykresu: Wyróżniony miesiąc ma najwięcej obserwacji. Wszystkie sezony razem.
| Miesiąc | Obserwacje |
|---|---|
| sty | 0 |
| lut | 0 |
| mar | 0 |
| kwi | 0 |
| maj | 0 |
| cze | 0 |
| lip | 1 |
| sie | 26 |
| wrz | 17 |
| paź | 8 |
| lis | 1 |
| gru | 0 |
Cechy
Cechy, po których prowadzi klucz do oznaczania. Nie zastępują oględzin owocnika — bywają zatarte u bardzo młodych i przejrzałych okazów.
Mikroskopia
- Wysyp zarodników
- brązowy
- Zarodniki
- elipsoidalne
- Cystydy
- Pleurocystydy różnokształtne, o długości do 40 μm; niektóre wewnątrz wypełnione jednolitą ciemnobrązową treścią, inne pod wpływem KOH barwią się jak chrysocystydy. Liczne, również różnokształtne cheilocystydy mają długość do 20 μm.
Występowanie
- Tryb życia
- saprotrof (na martwej materii)
- Podłoże
- na pniach
Zasięg
Gdzie występuje
Metodologia
Źródła i wiarygodność
- Cechy — łącznie
- en.wikipedia mycomorphbox · GBIF · https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=%C5%81uskwiak_ognisty&oldid=79992177 (CC BY-SA 4.0; ekstrakcja cech)
- Zdjęcie
- Paffka · CC BY-SA 3.0
- Jadalność
- etykieta katalogowa ukryta — trwa audyt źródeł historycznej klasyfikacji
- Ekologia
- FUNGuild
- Występowanie
- iNaturalist, GBIF (nasze obserwacje)
- Taksonomia
- Wikidata Q1409447
Źródła cech są zapisane łącznie dla rekordu, nie osobno przy każdym polu. Dokładna rewizja powyżej dotyczy wyłącznie pól dodanych obecnym importem; pozostałe cechy mogą pochodzić ze starszych źródeł zbiorczych.
Ten wpis powstał częściowo automatycznie. Źródła zapisane przy opisie, cechach i zdjęciu są wyszczególnione wyżej; występowanie i sezon obserwowany liczymy z obserwacji. Katalogowej etykiety jadalności nie publikujemy podczas audytu jej źródeł. Materiał ma charakter informacyjny — nigdy nie zbieraj ani nie spożywaj grzyba wyłącznie na podstawie atlasu; w razie wątpliwości skonsultuj się z mykologiem.