Siedliska
Leśnik opisuje każdy kawałek lasu skrótem w rodzaju BMŚW albo LŚW. Ten skrót mówi dwie rzeczy naraz — jak żyzne jest podłoże i jak mokre — czyli dokładnie to, od czego zależy, co tam rośnie. Te same kody stoją w profilu lasu na stronach gmin i powiatów, i do tej pory nie było w serwisie miejsca, w którym można je odczytać.
Poniżej 11 typów, które gdziekolwiek w Polsce zajmują znaczącą część lasu — razem 6 302 781 ha. Każdy ma stronę z powiatami, w których jest go najwięcej, drzewami, które tam panują, i tym, co w tych okolicach notowano.
Bank Danych o Lasach
Pierwszy człon — żyzność
Od boru do lasu rośnie żyzność podłoża, a z nią udział drzew liściastych. Wtrącone G znaczy „górski", WYŻ — „wyżynny".
Ostatnia litera — wilgotność
Stąd BMŚW to bór mieszany świeży: ubogie podłoże, sosna z domieszką liściastych, umiarkowanie wilgotno. Jedna trzecia polskiego lasu.
Siedlisko to nie gwarancja
Typ siedliskowy mówi, jaki las tam rośnie, a nie co dziś w nim stoi. O tym decydują pogoda, pora roku i to, czy ktoś był tam przed tobą. Ta strona zawęża pole poszukiwań i nic poza tym.Notatnik terenowy
Dobra obserwacja łączy okaz, miejsce i czas. Te fotografie pokazują dwa różne leśne krajobrazy; nie wskazują aktualnych stanowisk ani miejsc do zbierania.
Przyjrzyj się drzewom, podłożu i miejscu wzrostu. Owocnik wyrastający z pnia i owocnik w ściółce wymagają innego opisu. Zapisz też to, co widzisz wokół — zdjęcie samego kapelusza pomija ten kontekst.
Poznaj siedliska
Dwa zdjęcia lasu nie są prognozą zbiorów. Zestaw porę roku z ostatnimi opadami i temperaturą w swojej okolicy. W notatce podaj datę spaceru: bez niej trudno porównać znalezisko z kalendarzem i historią pogody.
Sprawdź kalendarzMapa → teren
Przesuń tabelę, aby przeczytać wszystkie kolumny.
| Warstwa | Co z niej bierzesz | Czego nie dopisujesz |
|---|---|---|
| Opis BDL | Typ siedliskowy i opis drzewostanu | Aktualnej wilgotności z samego słowa „świeży”. |
| Widok na miejscu | Widoczne drzewa, ściółka, drewno i ukształtowanie | Pewnego partnera mikoryzowego z najbliższego pnia. |
| Obserwacja grzyba | Data, podłoże i cechy konkretnego okazu | Występowania gatunku w całym lesie na podstawie jednego punktu. |
Wybierz jeden fragment drogi i porównaj opis mapy z tym, co rzeczywiście widzisz. Zapisz różnice: młode drzewa na skraju, martwe drewno, odsłonięty grunt. W klasyfikacji leśnej „świeży” opisuje warunki siedliskowe; nie znaczy, że tego ranka padało. Dalej przejdź do obserwacji ściółki i przygotowania mapy offline.
11 typów
Sosna z domieszką dębu lub brzozy — jedno z najlepszych siedlisk grzybowych w Polsce.
Dąb, sosna, brzoza razem. Szerokie spektrum gatunków, w tym borowiki i kurki.
Sosna na suchym piasku. Klasyczne maślaki, podgrzybki i koźlarze; szybko przesycha, więc liczy się świeży opad.
Żyzne lasy liściaste — dąb, grab, buk. Borowik szlachetny owocuje tu późno, często do października.
Wilgotniejsza odmiana boru mieszanego; dłużej trzyma wodę po opadach.
Buczyna karpacka i jedlina. Późny sezon; rydze i borowiki na widnych stokach.
Żyzne buczyny i grądy wyżyn. Borowik szlachetny i kurki, owocowanie później niż na nizinach.
Jodła i świerk z bukiem — dobre siedlisko dla rydzów.
Buk i jodła z domieszką sosny — typowe dla Wyżyny Małopolskiej.
Świerk i jodła z sosną, wyższe położenia.
Okresowo zalewane doliny rzeczne. Niewiele gatunków zbieranych.
Źródło: Powierzchnie: Bank Danych o Lasach (Lasy Państwowe), agregat gminny zsumowany do powiatów. Pomiar obejmuje lasy zarządzane przez LP — lasów prywatnych i parkowych w nim nie ma, więc gmina pełna prywatnych zagajników wygląda tu na ubogą.
.jpg){kind=link}
