Jeden osobnik opieńki zajmuje 965 hektarów

Kiedy mówi się o największym organizmie, łatwo wyobrazić sobie pojedyncze ciało: wieloryba, sekwoję albo ogromny owocnik. U grzybów granica osobnika przebiega inaczej. To, co widzimy nad ziemią, jest tylko krótkotrwałą strukturą rozrodczą, natomiast właściwy organizm tworzy sieć strzępek ukrytą w glebie, korzeniach i drewnie. W Malheur National Forest w Oregonie badacze rozpoznali genetycznie spójny osobnik opieńki Armillaria ostoyae zajmujący około 965 hektarów. Nie ustalono tego na podstawie samego zasięgu porażonych drzew. Z wielu miejsc pobrano próbki grzyba, hodowano je i porównywano ich cechy genetyczne. Izolaty, które były zgodne, potraktowano jako fragmenty tego samego osobnika. Dzięki temu można odróżnić jedną rozległą grzybnię od sąsiadujących kolonii tego samego gatunku. Liczba 965 hektarów opisuje więc powierzchnię występowania jednego genotypu, a nie zwartą matę grzybni wypełniającą każdy centymetr lasu. Opieńka nie jest przy tym łagodnym olbrzymem. Rozwija się w korzeniach drzew i wywołuje chorobę systemu korzeniowego. Charakterystyczne ryzomorfy, przypominające ciemne sznurki, pozwalają jej przemieszczać się między źródłami drewna. Owocniki pojawiają się sezonowo, lecz organizm może trwać pod ziemią przez bardzo długi czas. Jego wiek szacuje się na tysiące lat na podstawie zasięgu i prawdopodobnego tempa wzrostu; nie jest to bezpośredni pomiar metryki wzrostu prowadzonej od początku życia kolonii. Dlatego bezpieczniej mówić o jednym z największych znanych organizmów i od razu podawać kryterium. Pod względem zajmowanej powierzchni oregońska opieńka jest rekordzistką. Rekord masy zależy od modelu i założeń, a rekord długości czy wysokości należałby do innych organizmów. Najważniejsza ciekawostka pozostaje niezmienna: leśny krajobraz może być w znacznej części jednym, niewidocznym z powierzchni osobnikiem. Warto też pamiętać, że nazwa gatunku bywa podawana jako Armillaria solidipes; literatura używa obu określeń dla północnoamerykańskiego taksonu.