Kraje

Chorwacja: trzy kilogramy i sto gramów trufli

Potwierdzone niezależnieHR· Redakcja MykoRadarEnglish

Chorwacki limit rozróżnia to, czego nie rozróżnia żaden inny w Europie: owocniki naziemne i podziemne. Trzy kilogramy dziennie kontra sto gramów.

Silverije, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Sezon

Szczyt: październik · sezon od września do listopada

Na wybrzeżu sezon rusza dopiero po jesiennych deszczach, w głębi kraju wcześniej. Sezon truflowy rządzi się osobnym kalendarzem, zależnym od gatunku.

Klimat

Wybrzeże ma klimat śródziemnomorski z suchym latem, wnętrze kraju umiarkowany kontynentalny. Górski pas Gorskiego kotaru jest chłodniejszy i wilgotniejszy niż jedno i drugie.

Przepisy dotyczące zbioru

bez pozwoleniaDwa różne limity dzienne: trzy kilogramy owocników naziemnych i sto gramów podziemnych, czyli trufli. Trzydziestokrotna różnica odcina zbiór handlowy trufli od domowego samą liczbą.

Rozporządzenie o zbiorze rodzimych gatunków dzikich z 2017 roku pozwala zbierać na własne potrzeby do trzech kilogramów owocników naziemnych i do stu gramów owocników podziemnych dziennie. Jeżeli pojedynczy owocnik przekracza limit, wolno go zebrać, o ile nie ma już zebranych innych. Zbiór na własne potrzeby nie wymaga zezwolenia ministerstwa. Przy grzybach naziemnych dopuszczalne jest wyłącznie zbieranie ręką albo ścinanie nożem — łopaty, grabie i motyki są wykluczone.

Sprawdzone: 29 sierpnia 2026 · źródło · Przepisy się zmieniają — przed wyjazdem potwierdź je u lokalnego zarządcy lasu.

Tradycje

Istria zbudowała wokół trufli osobną gospodarkę, z psami, targami i rozpoznawalną marką regionalną. Poza nią zbieranie grzybów naziemnych pozostaje zajęciem domowym.

Kuchnia

Trufla jest tu produktem rozpoznawalnym międzynarodowo i trafia głównie do gastronomii. Grzyby naziemne pozostają składnikiem kuchni domowej, przede wszystkim w kontynentalnej części kraju.

Chorwacja jest jedynym krajem w tym zestawieniu, którego limit dzienny zależy od tego, gdzie rośnie owocnik. Rozporządzenie o zbiorze rodzimych gatunków dzikich, ogłoszone w Narodnych novinach numer 114 z 2017 roku, ustala dwie zupełnie różne liczby.

Artykuł siódmy ustęp drugi pozwala na własne potrzeby zebrać dziennie do trzech kilogramów owocników grzybów naziemnych oraz do stu gramów owocników grzybów podziemnych. Do obu limitów dopisany jest ten sam wyjątek: jeżeli pojedynczy owocnik jest cięższy niż limit, zbieracz może go zebrać, o ile nie ma już zebranych innych owocników.

Ten wyjątek jest drobiazgiem redakcyjnym, a rozwiązuje realny problem. Bez niego znalezienie jednego czterokilogramowego owocnika czyniłoby zbieracza z automatu naruszycielem, mimo że wziął dokładnie jedną sztukę. Przepis mówi więc: jeden okaz zawsze wolno, ale wtedy koszyk musi być poza tym pusty.

Trzydziestokrotna różnica między trzema kilogramami a stu gramami mówi wprost, o co chodzi. Owocniki podziemne to trufle, a trufle mają w Chorwacji, zwłaszcza w Istrii, wymiar gospodarczy nieporównywalny z resztą zbioru. Sto gramów to ilość na własny stół i nic ponadto, więc limit odcina zbiór handlowy od zbioru domowego przy pomocy samej liczby, bez tworzenia osobnego reżimu.

Zbiór na własne potrzeby nie wymaga natomiast żadnej zgody urzędu. Artykuł siódmy ustęp pierwszy stwierdza wprost, że na zbiór rodzimych gatunków dzikich na własne potrzeby nie trzeba uzyskiwać zezwolenia ministerstwa.

Osobno uregulowany jest sposób zbioru. Artykuł siedemnasty dopuszcza przy grzybach naziemnych wyłącznie zbieranie ręką albo ścinanie nożem i wyraźnie wyklucza łopaty, grabie, motyki i tym podobne narzędzia.

Dla przyjezdnego wnioski są trzy. Na grzyby naziemne limit jest jednym z wyższych w Europie i nie wymaga formalności. Na trufle limit jest symboliczny i traktować go trzeba poważnie, bo to on odróżnia turystę od kłusownika. A narzędzie w ręku ma być nożem, nie grabiami.

Limit ilościowy ma regułę pozostawienia

Chorwackie rozporządzenie definiuje zbiór na własne potrzeby jako niehandlowy użytek osoby i gospodarstwa. Nie wymaga on pozwolenia ministerstwa do 3 kg dziennie dla owocników naziemnych i 0,1 kg dla podziemnych, ale nakłada reguły siedliskowe. Zbieracz musi pozostawić nietkniętą jedną trzecią owocników każdego pozyskiwanego gatunku. Ustalono minimalne średnice m.in. dla kurek, lejkowca dętego, prawdziwków, maślaków i rydzów; smardze muszą mieć co najmniej 4 cm wysokości. Grzyby podziemne wolno wyszukiwać najwyżej z dwoma psami, kopać tylko w miejscu wskazania małą łopatką i zasypać każdy otwór. Poszukiwanie trufli 22:00–6:00 jest zakazane.

Opracowanie własne MykoRadar na podstawie wskazanego źródła. Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji z ekspertem.