Kraje
Włochy: jeden sufit, dwadzieścia limitów
Ustawa ramowa z 1993 roku nie ustala limitu zbioru. Ustala sufit — trzy kilogramy — i każe regionom wpisać pod nim własną liczbę.
Sezon
Szczyt: październik · sezon od września do listopada
W górach sezon zaczyna się we wrześniu, na południu bywa przesunięty na późną jesień i zależy w całości od terminu pierwszych deszczy.
Klimat
Od klimatu alpejskiego na północy po śródziemnomorski na południu. Jesienne deszcze po suchym lecie uruchamiają owocnikowanie gwałtownie, zwłaszcza w lasach górskich.
Przepisy dotyczące zbioru
Ustawa 352/1993 przekazuje regulację regionom, ale wyznacza sufit: maksymalna ilość dzienna na osobę nie może przekroczyć trzech kilogramów łącznie. W całym kraju zakazane są grabie, haki i inne narzędzia mogące uszkodzić warstwę próchniczną, grzybnię albo korzenie, a także umyślne niszczenie owocników. Zebrane grzyby muszą trafiać do pojemników umożliwiających rozsiewanie zarodników, a pojemniki plastikowe są zakazane bezwzględnie.
Sprawdzone: 29 sierpnia 2026 · źródło · Przepisy się zmieniają — przed wyjazdem potwierdź je u lokalnego zarządcy lasu.
Tradycje
Zbieranie jest tradycją silnie regionalną, a w części regionów obudowaną własnym prawem i lokalnymi stowarzyszeniami. Osobną, bardzo rozwiniętą gałęzią jest poszukiwanie trufli.
Kuchnia
Borowik jest tu grzybem pierwszego wyboru, świeży i suszony, a suszone plastry stanowią samodzielny towar handlowy. Trufla funkcjonuje jako dodatek wyceniany osobno.
Włochy rozwiązały sprawę limitu inaczej niż ktokolwiek inny w tym zestawieniu: ustawa krajowa nie mówi, ile wolno zebrać. Mówi, ile najwyżej wolno pozwolić.
Podstawą jest ustawa z 23 sierpnia 1993 roku numer 352, zawierająca normy ramowe zbioru i obrotu świeżymi oraz przetworzonymi grzybami naziemnymi. Artykuł pierwszy przekazuje regionom obowiązek uregulowania własnymi ustawami zbioru i obrotu dziko rosnącymi grzybami naziemnymi.
Artykuł czwarty dopowiada, w jakich granicach. Regiony, po zasięgnięciu opinii prowincji, gmin i wspólnot górskich, określają maksymalną ilość dzienną na osobę, łącznie albo dla poszczególnych gatunków i odmian, w powiązaniu z tradycją, zwyczajami i potrzebami lokalnymi — i w każdym wypadku w granicach trzech kilogramów łącznie. Ten sam artykuł nakazuje regionom zakazać zbioru muchomora cesarskiego w stadium zamkniętego jaja oraz ustalić wymiary minimalne dla pozostałych gatunków.
Artykuł piąty obowiązuje natomiast w całym kraju i to on jest praktycznie najważniejszy dla przyjezdnego. Przy zbiorze zakazane jest używanie grabi, haków i innych narzędzi mogących uszkodzić warstwę próchniczną gleby, grzybnię albo system korzeniowy roślinności. Zebrany owocnik musi zachować wszystkie cechy morfologiczne pozwalające na pewne oznaczenie gatunku. Umyślne niszczenie owocników jakiegokolwiek gatunku jest zakazane. Zebrane grzyby należy umieszczać w pojemnikach umożliwiających rozsiewanie zarodników, a używanie pojemników plastikowych jest zakazane w każdym wypadku.
Artykuł szósty zamyka listę miejsc: zbiór jest zakazany, o ile właściwe organy zarządzające nie postanowią inaczej, w rezerwatach ścisłych oraz na wyznaczonych obszarach parków narodowych, rezerwatów i regionalnych parków przyrodniczych.
Dla podróżnego wynika z tego prosta procedura. Sufit trzech kilogramów obowiązuje wszędzie, ale realny limit trzeba sprawdzić w regionie, do którego się jedzie, bo to on wpisuje własną liczbę i własne wymiary minimalne. Zakaz plastiku, grabi i niszczenia owocników obowiązuje natomiast bez wyjątku, od Alp po Sycylię.
Wspólny jest sufit i sposób zbioru
Ustawa ramowa nr 352/1993 pozostawia regionom i prowincjom autonomicznym pozwolenia oraz właściwy limit, ale nakazuje, by łączna ilość co do zasady mieściła się w pułapie 3 kg. Region może ustalać ilości dla gatunków, minimalne rozmiary i czasowe ograniczenia; na terenach górskich może przewidzieć wyjątki dla mieszkańców. Wspólne są reguły ochronne: nie wolno używać grabi, haków ani narzędzi niszczących ściółkę i grzybnię, niszczyć owocników ani używać plastikowych worków. Okaz musi zachować cechy potrzebne do oznaczenia. Zbiór zamkniętych „jaj” Amanita caesarea jest zakazany. Regiony prowadzą Inspektoraty Mykologiczne, których miejsca i godziny trzeba sprawdzić lokalnie.
Opracowanie własne MykoRadar na podstawie wskazanego źródła. Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji z ekspertem.