Micropsalliota latiumbonata z monsunowego Omanu

Micropsalliota latiumbonata jest jednym z dwóch nowych gatunków rodzaju opisanych z regionu Dhofar na południu Omanu. Obszar ten różni się od pustynnego wyobrażenia Półwyspu Arabskiego: letni monsun khareef przynosi mgłę, opad i sezonową roślinność. Owocniki znajdowano gromadnie na glebie wokół kopców termitów. Taka informacja opisuje miejsce wzrostu, ale nie dowodzi jeszcze obowiązkowej symbiozy z konkretnym gatunkiem termita. Epitet latiumbonata wskazuje szeroki garbek w centrum kapelusza. Autorzy opisali drobne owocniki, powierzchnię kapelusza, blaszki, trzon, reakcje barwne oraz mikroskopowe cechy zarodników i cystyd. Materiał porównano z innymi gatunkami Micropsalliota, a sekwencje DNA wykorzystano w analizie pokrewieństwa. Połączenie różnic morfologicznych i odrębnej pozycji w drzewie filogenetycznym uzasadniło opis nowego taksonu. Nazwa została zarejestrowana w MycoBank pod numerem MB 862914. Autorstwo taksonu zapisuje się jako S. Hussain, Al-Nadabi & Al-Sadi. Publikacja dokumentuje zarazem, jak mało znamy grzyby saprotroficzne sezonowo wilgotnych siedlisk Arabii. Krótkie okno wilgoci oznacza, że brak owocników podczas jednej wyprawy może być skutkiem terminu, a nie rzeczywistej nieobecności. Rodzaj Micropsalliota obejmuje niewielkie gatunki występujące głównie w strefach tropikalnych i subtropikalnych. Granice między nimi są trudne, bo cechy kapelusza zmieniają się podczas wysychania, a mikroskopowe różnice bywają subtelne. Dlatego publikacja nie tworzy gatunku tylko z jednej sekwencji: materiał typowy, opis terenowy, kultura i drzewo filogenetyczne muszą wskazywać na tę samą hipotezę. Kopiec termitów należy zapisać jako cechę siedliska wraz z roślinnością i rodzajem gleby. Jeśli dalsze zbiory powtarzałyby to powiązanie, można testować wpływ materii organicznej lub mikroklimatu kopca. Na obecnym etapie uczciwe jest pozostawienie relacji jako obserwacji, nie przyczynowego wyjaśnienia. Nowy opis nie jest rekomendacją kulinarną. Pokrewieństwo z pieczarkowatymi ani podobny kształt nie potwierdzają jadalności, a małe brązowawe grzyby są szczególnie łatwe do pomylenia. Wartością znaleziska jest okaz typowy, szczegółowa diagnoza, fotografie, sekwencje i informacja siedliskowa. Te elementy pozwolą rozpoznać dalszy materiał z Omanu, Jemenu lub wschodniej Afryki i sprawdzić, czy obecnie znany zasięg jest tylko skutkiem małej liczby badań.