Schizothecium keniense — nowy grzyb z krowiego nawozu

Schizothecium keniense jest grzybem koprofilnym, czyli związanym z odchodami roślinożerców. Materiał pochodził z krowiego nawozu zebranego przy kampusie Egerton University w Kenii. Owocniki były zanurzone w podłożu i przebijały jego powierzchnię. W górnej części miały skupienia zlepionych, nabrzmiałych włosków, cechę typową dla rodzaju Schizothecium. Ciemna górna komórka zarodnika posiadała porę rostkową, a dolna była jasna i wąska. Materiał wyizolowano w czystej kulturze, oznaczonej jako CCF 6931 i YMF 175. Hodowla nie zarodnikowała, dlatego opis struktur płciowych oparto na okazie z nawozu, zachowanym w zielniku PRM pod numerem 964937. Autorzy zbadali wzrost na kilku pożywkach i zakres temperatur: minimum około 8°C, optimum 25°C, maksimum 28°C. Filogeneza wykorzystała ITS, LSU, rpb2 i tub2. Nazwa została zarejestrowana w MycoBank pod numerem MB 862939, a formalne autorstwo brzmi Y. Marín & K. Harms. Epitet keniense odnosi się do kraju pochodzenia. Artykuł pod DOI 10.3897/mycokeys.136.191424 łączył taksonomię z badaniem metabolitów. Z kultury wyizolowano między innymi nowy związek nazwany pyrrospirone Z oraz pokrewne alkaloidy dekahydrofluorenowe. Wykrycie aktywności związku w testach laboratoryjnych nie oznacza gotowego antybiotyku ani leku. Wynik in vitro jest pierwszym etapem, który wymaga potwierdzenia mechanizmu, toksyczności, dawki i działania w organizmie. Również samo pochodzenie z nawozu nie czyni grzyba niebezpiecznym dla człowieka; publikacja nie przedstawia go jako patogenu. Gatunek pokazuje, że krótkotrwałe podłoże może przechowywać bogatą i słabo poznaną różnorodność. Zbieranie wymaga zapisu gospodarza, miejsca i stanu materiału, a hodowla zachowuje możliwość dalszych badań. Ocena zasięgu i zagrożenia nie jest obecnie możliwa na podstawie jednego znanego pochodzenia. Okaz i kultura pełnią różne role. Zielnik zachowuje struktury, na których oparto diagnozę, natomiast żywy szczep pozwala ponawiać sekwencjonowanie, testy wzrostu i analizy chemiczne. Wyniki powinny zawsze wskazywać numer depozytu, aby eksperyment dotyczył tego samego materiału. Kolejne izolaty z innych gospodarzy i regionów pokażą dopiero, czy cechy metabolitów są stabilne dla gatunku, czy wyjątkowe dla jednego szczepu i warunków hodowli.