Gatunki grzybów w atlasie MykoRadaru

Atlas zawierał 2050 gatunków 29 lipca 2026 roku. Jest to liczba kart taksonomicznych w katalogu MykoRadaru, nie pełna lista grzybów Polski ani świata. Zakres atlasu wynika z celu serwisu, dostępności danych i stopnia opracowania. Obejmuje organizmy ważne dla obserwatorów oraz importowane dane referencyjne, ale nie każda mikroskopijna linia ma własną, kompletną stronę.

Karta gatunku i obserwacja są różnymi rzeczami. Takson może znaleźć się w atlasie na podstawie wiarygodnych źródeł, mimo że baza nie ma jeszcze przypisanego rekordu terenowego. Odwrotnie, nowe zgłoszenie może wymagać identyfikacji i dopiero później połączyć się z kartą. Dlatego liczba pozycji katalogowych nie powinna być przedstawiana jako liczba gatunków „znalezionych przez MykoRadar”.

Wartość zmienia się także wraz z taksonomią. Dwie karty mogą zostać połączone jako synonimy, szeroki gatunek podzielony, a nazwa przeniesiona do innego rodzaju. Dobry atlas zachowuje historię nazw i źródła decyzji, zamiast zwiększać licznik za wszelką cenę. Liczba kart jest więc miarą pokrycia produktu, ale jakość zależy od opisów, cech, źródeł, ochrony i powiązania z obserwacjami.

Porównanie globalne wymaga ostrożności. 2050 jest małym ułamkiem ponad 150 tysięcy opisanych gatunków i jeszcze mniejszym fragmentem szacowanych milionów, lecz atlas nie próbuje odtworzyć globalnego rejestru nomenklatorycznego. Jego sukces mierzy się tym, czy użytkownik znajduje rzetelną informację o organizmach istotnych w polskim kontekście. Data przy liczbie zamienia marketingowy slogan w kontrolowalny stan katalogu i pozwala obserwować, czy rozwój idzie w parze z dokumentacją.

Dlaczego katalog może także maleć

Bezpośrednie zliczenie kartoteki 29 sierpnia 2026 r. dało 1 901 wierszy gatunkowych. Poprzednia migawka z 29 lipca pokazywała 2 050. Licznik katalogu nie zachowuje się jak licznik obserwacji: może spaść po scaleniu duplikatów, zmianie zakresu lub korekcie taksonomicznej. Sama różnica 149 pozycji nie dowodzi jednak, która z tych operacji zaszła — do tego potrzebny jest audyt dziennika zmian.

Dlatego statystyka nie przedstawia spadku jako biologicznego ubytku. Pokazuje rozmiar wersjonowanego atlasu na konkretną datę. Gatunki występujące w Polsce, ale jeszcze niewprowadzone do kartoteki, nie są przez ten licznik oceniane.