Jadalność znamy dla 22% gatunków w atlasie

Migawka z 29 sierpnia 2026 roku obejmuje 1 901 pozycji. Pole jadalności ma wartość inną niż „nieokreślona" przy 426 z nich, czyli przy 22,41 procent katalogu. Wśród 1 395 gatunków z co najmniej jedną obserwacją rozstrzygniętą jadalność ma 366, czyli 26,24 procent. Wszystkie wartości policzono bezpośrednim zapytaniem do bazy, licząc wiersze, a nie próbkę.

Metodologia jest tu w całości nasza i dlatego warto ją opisać dokładnie. Katalog gatunków budujemy automatycznie z taksonów występujących w obserwacjach pobieranych z iNaturalist i GBIF. Nazwy polskie, zdjęcia i opisy dociągamy z Wikidanych, Wikimedia Commons i Wikipedii. Jadalności nie pobieramy z żadnego z tych źródeł — jest wpisywana ręcznie, po sprawdzeniu w literaturze, bo to jedyne pole, w którym błąd może kogoś kosztować zdrowie.

Stąd bierze się różnica między tym wskaźnikiem a resztą kartoteki: pola zasilane automatycznie mają pokrycie rzędu kilkudziesięciu procent i rosną z każdym przebiegiem, pole jadalności rośnie tylko wtedy, gdy człowiek usiądzie i je uzupełni. Wartość 22 procent nie jest awarią importu. Jest miarą pracy redakcyjnej, która została do wykonania.

Publikujemy tę liczbę, bo określa granicę użyteczności serwisu. Filtr „jadalne" działa na jednej czwartej katalogu, więc lista wyników nigdy nie jest kompletna, a brak oznaczenia nie znaczy „niejadalny" — znaczy „nie sprawdziliśmy". Karta gatunku pokazuje wprost „nieokreślona" zamiast domyślać się wartości. Statystyka, która chwali własny serwis, jest bezużyteczna — ta ma pokazywać, gdzie mu brakuje.

Co składa się na 426 rozstrzygnięć

Migawka z 29 sierpnia 2026 r. obejmuje 161 gatunków oznaczonych jako jadalne, 133 niejadalne, 118 trujące i 14 śmiertelnie trujących. Razem to 426 z 1 901 pozycji, czyli 22,41%. Dla pozostałych 1 475 pozycji pole ma wartość „nieokreślona”. Wśród 1 395 gatunków z obserwacjami rozstrzygnięcie ma 366, czyli 26,24%.

Brak wartości nigdy nie znaczy „bezpieczny” ani „niejadalny”. Pole jest uzupełniane redakcyjnie po sprawdzeniu literatury, a importy go nie zgadują. Statystyka pokazuje granicę kompletności filtra, nie poradę żywieniową i nie zachętę do oceny grzyba na podstawie samej karty.