Tylko 0,6% znanych grzybów ma ocenę zagrożenia IUCN

Wartość 0,6 procent pochodzi z raportu „State of the World’s Plants and Fungi 2026” Royal Botanic Gardens, Kew. Autorzy zestawili liczbę gatunków grzybów posiadających formalną ocenę na Czerwonej Liście IUCN z liczbą gatunków znanych nauce. To udział ocen, a nie odsetek wszystkich grzybów zagrożonych wyginięciem. Tych dwóch liczb nie wolno utożsamiać. Formalna ocena IUCN wymaga danych o zasięgu, liczbie stanowisk lub osobników, trendzie, siedlisku i presjach. U grzybów zebranie ich jest szczególnie trudne. Najczęściej rejestrujemy krótkotrwałe owocniki, podczas gdy grzybnia pozostaje niewidoczna. Granice osobnika bywają niejasne, a wieloletni brak owocników nie musi oznaczać jego zniknięcia. Ocena wymaga więc serii obserwacji, wiedzy o siedlisku i udokumentowanego sposobu wnioskowania. Wskaźnik opisuje stan wiedzy w 2026 roku. Będzie się zmieniał zarówno wtedy, gdy IUCN opublikuje nowe oceny, jak i wtedy, gdy taksonomowie opiszą kolejne gatunki. Nie jest licznikiem na żywo. Nie można też przemnożyć 0,6 procent przez szacowaną liczbę nieopisanych gatunków, ponieważ oceniana grupa nie jest losową próbą całego królestwa. Najważniejszy wniosek jest organizacyjny: ochrona grzybów potrzebuje taksonomii, stałego monitoringu i danych o siedliskach równolegle. Sama lista nazw nie pokaże trendu, a sam zapis obserwacji bez kontrolowanej identyfikacji może mieszać gatunki. Liczba 0,6 procent mówi zatem więcej o luce informacyjnej niż o skali bezpieczeństwa. Brak oceny oznacza przede wszystkim brak wystarczającego rozpoznania.