Atlas · gra zręcznościowa
Mały grzyb skacze po hubach na olbrzymim drzewie, od mchu przy korzeniach aż do gwiazd. Sterujesz jednym palcem, a do grania nie trzeba nic wiedzieć o grzybach.
Mały grzyb wspina się po olbrzymim drzewie, skacząc z huby na hubę. Wysokość mierzysz w metrach, a razem z nią zmienia się pora dnia: poranna mgła przy korzeniach, południe w koronie, zmierzch nad lasem, noc, zorza i gwiazdy. Do grania nie trzeba nic wiedzieć o grzybach, wystarczy jeden palec albo dwie strzałki.
Grzyb odbija się sam, ty kierujesz nim w lewo i w prawo. Na telefonie przytrzymujesz lewą albo prawą połowę ekranu, na komputerze naciskasz strzałki albo klawisze A i D. Na telefonie można też włączyć sterowanie przechylaniem. Wyjście za lewą krawędź przenosi na prawą i odwrotnie.
Liczy się wysokość. Na pniu co 50 m jest wycięta podziałka, a czerwona wstążka pokazuje twój rekord. Runda kończy się, kiedy grzyb spadnie poza ekran albo strąci go szerszeń, nietoperz lub dzięcioł. Dmuchawiec złapie cię przy jednym upadku.
Po drodze zbierasz zarodniki. Płacisz nimi za nowe postacie: muchomora, kanię, purchawkę, czernidłaka i inne grzyby z atlasu. Zarodniki dostajesz też za zadania, zawsze trzy naraz, od łatwych po bardzo trudne.
Codziennie jedno drzewo, takie samo dla wszystkich. Możesz się na nie wspinać dowolnie wiele razy, liczy się najlepszy wynik dnia. Wynik da się wysłać znajomym jako wysokość i rząd znaczków stref.
Każda półka to prawdziwy grzyb rosnący na drewnie, a to, jak się zachowuje w grze, wynika z tego, jaki jest naprawdę: twardy hubiak trzyma zawsze, galaretowaty uszak sprężynuje, stary żółciak się kruszy.
Twarda półka. Odbija w górę tyle razy, ile chcesz.
Z jego miąższu robiono hubkę do rozpalania ognia. Hubkę miał przy sobie nawet Ötzi, człowiek z lodowca sprzed ponad 5 tysięcy lat.
Karta gatunku w atlasiefot. Dr. Hans-Günter Wagner · CC BY-SA 2.0
Szeroka i pewna. Najłatwiej na nią trafić.
Ma biały spód, który ciemnieje w miejscu zadrapania, więc da się na nim rysować.
Karta gatunku w atlasiefot. George Chernilevsky · Public domain
Wąska półka. Trzeba dobrze wycelować.
Owocnik żyje kilka lat i co roku przyrasta o nową warstwę. Na brzegu ma często czerwonawy pas.
Karta gatunku w atlasiefot. Jason Hollinger (jason), Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0
Cienki. Wytrzyma jeden skok, potem odpada.
Na kapeluszu ma pasy w wielu kolorach, od kremowego przez rdzawy po granatowy. Stąd nazwa.
Karta gatunku w atlasiefot. Steve Jurvetson from Menlo Park, USA · CC BY 2.0
Kruszy się pod stopami i wcale nie odbija. Omijaj.
Tworzy jaskrawożółte półki na pniach drzew liściastych. Stare owocniki bieleją i robią się kruche.
Karta gatunku w atlasiefot. Rror · CC BY-SA 3.0
Galaretowaty. Odbija dużo wyżej niż zwykła półka.
Jest elastyczny jak guma, a kształtem przypomina ucho. Rośnie głównie na bzie czarnym.
Karta gatunku w atlasiefot. Svdmolen · CC BY 2.5
Nocą rośnie na świecącym próchnie. Działa jak zwykła półka.
Jej grzybnia świeci słabym, zielonkawym światłem. To od niej bierze się poświata próchna w nocnym lesie.
Karta gatunku w atlasiefot. Stu's Images · CC BY-SA 3.0
Szybuje w bok. Trzeba złapać rytm.
Dąb szypułkowy to najczęstszy dąb w polskich lasach.
Rzadkie znaleziska, które na chwilę niosą w górę albo ratują przed upadkiem.
Wystrzeliwuje bardzo wysoko w obłoku zarodników.
Rośnie w gromadach na próchniejącym drewnie. Z dojrzałej każda kropla deszczu wybija obłoczek zarodników.
Karta gatunku w atlasiefot. mangoblatt · CC0
Wiruje jak śmigło i niesie cię w górę.
Owoce klonu spadają, kręcąc się jak śmigło helikoptera, więc wiatr zanosi je dalej od drzewa.
Długi i szybki lot w górę.
Wiatr roznosi zarodniki grzybów na ogromne odległości, nawet setki kilometrów.
Łapie cię, kiedy spadasz, i unosi z powrotem. Jeden raz.
Dmuchawiec to ponad sto nasion mniszka, każde na własnym puchowym spadochroniku.
Przez chwilę przyciąga zarodniki z okolicy.
Świetliki świecą dzięki reakcji chemicznej w odwłoku. W Polsce najłatwiej je zobaczyć w czerwcowe i lipcowe noce.
Mieszkańcy lasu, którzy stają na drodze. Na każdego można wskoczyć z góry.
Pełza po półkach. Wskocz na niego z góry, a zsunie się w dół. Od spodu strąca.
Ślimaki chętnie zjadają owocniki grzybów. Ślady ich żerowania widać na wielu kapeluszach.
Krąży między półkami. Omiń go albo przegoń skokiem z góry.
Szerszeń europejski jest największą osą społeczną w Polsce.
Lata nocą zygzakiem. Omiń go albo przegoń skokiem z góry.
Wszystkie gatunki nietoperzy żyjące w Polsce są pod ścisłą ochroną.
Przelatuje w poprzek drzewa. Wykrzyknik z boku ostrzega, na jakiej wysokości.
Dzięcioły chętnie kują dziuple w drewnie rozłożonym przez grzyby, bo takie łatwiej rozkuć.
Każda postać to gatunek z atlasu. Postacie wyglądają inaczej, ale skaczą tak samo, więc nikt nie gra gorszą. Na start dostajesz borowika, kolejne odblokowujesz zarodnikami.
na start
150 zarodników
300 zarodników
500 zarodników
800 zarodników
1200 zarodników
1800 zarodników
2600 zarodników
Hubohop działa w przeglądarce, na telefonie i na komputerze, bez instalowania i bez konta. Postępy, postacie i zarodniki zapisują się tylko w tej przeglądarce. Grafika i dźwięki powstają w kodzie gry, a zdjęcia grzybów na tej stronie pochodzą z atlasu MykoRadar i z Wikimedia Commons, z autorem i licencją pod każdym.
Jeśli wolisz sprawdzić, ile gatunków rozpoznajesz na zdjęciach, zagraj w Grzybobranie, naszą drugą grę.