Liczba opisanych gatunków grzybów

„Ponad 150 tysięcy” oznacza rząd wielkości nazw uznawanych za opisane gatunki, a nie nieruchomy licznik natury. Dane pochodzą z rejestrów nomenklatorycznych takich jak Index Fungorum i Species Fungorum. Każdego roku dopisywane są nowe opisy, kombinacje i korekty, a specjaliści porządkują synonimy. Z tego powodu wartość jest podana jako bezpieczna dolna granica i ma przypisaną datę sprawdzenia.

Nazwa nie zawsze odpowiada jednemu biologicznemu gatunkowi w prosty sposób. Ten sam organizm mógł historycznie dostać kilka nazw, szczególnie gdy osobno opisano stadium płciowe i bezpłciowe. Z kolei analiza DNA może podzielić szeroko rozumiany gatunek na kilka linii. Baza nomenklatoryczna rejestruje akty nazewnicze, a katalog taksonomiczny interpretuje, które z nich są aktualnie akceptowane. Liczba zależy więc od przyjętej definicji i stanu opracowania.

Do puli wchodzą nie tylko grzyby kapeluszowe. Znajdują się w niej drożdże, pleśnie, patogeny roślin i zwierząt, porostotwórcze grzyby oraz liczne mikroskopijne grupy. Nie należy porównywać wartości jeden do jednego z liczbą pozycji w atlasie terenowym, który celowo wybiera organizmy istotne dla określonego obszaru i użytkownika.

Najważniejsze porównanie dotyczy skali niewiedzy. Przy globalnym szacunku 2,2–3,8 miliona opisany zbiór stanowi mniej więcej cztery do siedmiu procent przewidywanej całości. Nawet ta proporcja jest przybliżeniem dwóch zmiennych liczb. Nie znaczy, że pozostałe gatunki czekają w równych porcjach w każdym lesie. Pokazuje, że taksonomia nadal dokumentuje podstawową różnorodność, a stabilne rejestry, kolekcje i publikacje są infrastrukturą konieczną do jej mierzenia.

Nazwa, gatunek i rekord to różne jednostki

Wartość 155 tys. pochodzi z raportu Kew i jest datowanym punktem odniesienia, nie dziennym odczytem z jednej bazy. Rejestry nomenklatoryczne przechowują także synonimy, kombinacje nazw i pozycje historyczne, dlatego liczby „nazw” nie wolno automatycznie utożsamiać z liczbą zaakceptowanych gatunków. Z kolei gatunki znane wyłącznie z sekwencji mogą jeszcze nie mieć formalnej nazwy.

W relacji do najlepszego szacunku 2,5 mln opisany udział wynosi około 6,2%. To pokazuje skalę zadania taksonomii, ale nie pozwala obliczyć daty, kiedy katalog będzie „kompletny”: tempo opisu, standard dowodu i sam zakres przewidywanej różnorodności zmieniają się w czasie.