2012: ITS staje się kodem kreskowym grzybów

W 2012 roku Fungal Barcoding Consortium opublikowało w „Proceedings of the National Academy of Sciences” porównanie sześciu regionów DNA używanych do identyfikacji grzybów. Celem nie było znalezienie markera idealnego dla każdego rodzaju, lecz wybranie wspólnego punktu odniesienia, który da się skutecznie amplifikować w bardzo różnych liniach. Za podstawowy kod kreskowy królestwa uznano wewnętrzny transkrybowany spacer rybosomalnego DNA, czyli ITS. Zespół porównał fragmenty rybosomalne z regionami genów kodujących białka. Niektóre geny białkowe rozdzielały gatunki lepiej w konkretnych grupach, lecz znacznie częściej zawodziły na etapie uzyskania produktu PCR i sekwencji. ITS oferował najlepszy kompromis między powszechnością starterów, liczbą dostępnych danych i zdolnością rozróżniania. Decyzja wynikała więc z wielokryterialnego testu, a nie z przekonania, że jeden fragment rozwiąże każdą zagadkę taksonomiczną. Publikacja ujednoliciła pracę laboratoriów, kolekcji i baz środowiskowych. Sekwencję z owocnika, kultury lub próbki można było porównać z coraz większą biblioteką referencyjną. Przyspieszyło to wykrywanie ukrytej różnorodności, kontrolę oznaczeń i badania społeczności bez hodowania wszystkich organizmów. Jednocześnie ujawniło problem błędnie nazwanych sekwencji oraz braków dla typów i rzadkich gatunków. ITS nie zawsze rozdziela blisko spokrewnione gatunki, a u części grup występuje zmienność wewnątrz genomu. Dobry wynik podobieństwa nie zastępuje jakości próbki, drzewa filogenetycznego, morfologii i ekologii. Historyczne znaczenie 2012 roku polega na ustanowieniu wspólnej infrastruktury porównania. Kod kreskowy jest standardem roboczym, nie automatycznym wyrokiem o nazwie.